Αν αισθανθείς καμιά φορά,

Είμαι κεράκι άσβηστο,στ’ αγάπης της τα πάθη,να δει τη φλόγα του σεβντά,να βρει τον δρόμο να ’ρθει.

Τέτοια αγάπη στη ζωή,δεν έχει υπάρξει άλλη,όλη η ζωή μου πάνω σου,αγάπη μου, Μιχάλη.

Στείλε μια λέξη, όποια θες,μια στοιχειωμένη λέξη,να κάνω εγώ το δάκρυ σουσαν ποταμό να τρέξει.

Μπορεί να γίναν παρελθόν,όνειρα που ’χα κτίσει,μα θα ’σαι το καλύτερο,όνειρο που ’χω ζήσει.

Βλέπεις, ακούς, αισθάνεσαι,μετά καταλαβαίνειςκαι αντιδράς σε ό,τι πω,μα μήνυμα δε στέλνεις.

Υπερβολή 'σαι μόνη σου,τα λόγια τι τα θέλω;ό,τι κι αν γράψω, φτωχικό,σου βγάζω το καπέλο.