Είμαι κεράκι άσβηστο,

Βλέπεις, ακούς, αισθάνεσαι,μετά καταλαβαίνειςκαι αντιδράς σε ό,τι πω,μα μήνυμα δε στέλνεις.

Μόνο εσένα σκέφτομαι,Κυριάκο, όλη μέρα,μέσα στον νου μόνο εσύ,κι οι άλλοι όλοι πέρα.

Υπερβολή 'σαι μόνη σου,τα λόγια τι τα θέλω;ό,τι κι αν γράψω, φτωχικό,σου βγάζω το καπέλο.

Είσαι η πρώτη σκέψη μου,κάθε πρωί, κερά μου,και μαντινάδα σού ‘φτιαξα,ν’ ακούσεις τον σεβντά μου.

Εξέχασα, και σου ζητώ,μια δεύτερη ευκαιρία,εγώ, που ήσουν τίποτακαι σε ‘κάνα κυρία.

Αν μαθευτεί πως πέθανα,μη το περάσεις ψέμα,είναι απλό, σε λάτρευα,πιο πάνω απ’ τον καθένα.