Στου εγωισμού σου τη φωτιά,

Κράτα τα χέρια ανοιχτά,να μπω στην αγκαλιά σου,ένα λεπτό, και διώξε με,για πάντα 'πό κοντά σου.

Πήγα να βρω στο λεξικότη λέξη «αχαριστία»,κι 'χε δικιά σου να γελάς,μία φωτογραφία.

Τα χέρια μου το άνοιξαν,το μνήμα των ονείρων,κι είχα για σένα φτιάξει εγώ,τ’ άπειρα των απείρων.

Μπορείς να γράφεις ό,τι θες,για όλο τον κόσμο μοίρα,μα 'γω, αυτή τη δύναμη,'πο πάνω σου την πήρα.

Κάτσετε σεις, φεύγω εγώ,δε θέλω να απορήσεις,εκτός κι αν θέλεις φίλο σου,σ' αυτόν να με συστήσεις.

Αχαριστία της καρδιάς,να δίνω και να χάνεις,γιατί αγάπη σου 'δινα,μα εκεί ψηλά δε φτάνεις.