Πλούσιος να γινόμουνα,

Πως να χωρέσουν στα γραπτά,αυτό που βλέπω Θεέ μου,όλες οι λέξεις φτωχικές,και κακοφαίνεται μου.

Όλοι μπορεί να φύγουνε,αν κάπου έχεις μπλέξει,εκτός τη μάνα π’ αγαπά,χωρίς να πει μια λέξη.

Έχω αξία, λεβεντιά,τιμή μα και καμάρι,και μόνο θάνατος μπορεί,'πο μένα να τα πάρει.

Ότι κι αν φέρει η ζωή,καθόλου δε με νοιάζει,έχω τον γιο μου δίπλα μου,αυτόν να μ' αγκαλιάζει.

Η μαντινάδα θα γραφτεί,μ’ ό,τι στο νου μου έχω,γι’ αυτό τις λέξεις πριν τις πω,κερά μου, τις προσέχω.

Ο αρχηγός είναι παρών,πάσα αρχή παυσάτω,ρουφιάνοι δε σας πέρασε,θα σας πατήσω κάτω.