Κοιτώ σκιές που μοιάζουνε

Άμε να βρεις και τον παππού,παρέα τώρα να 'στε,κι οι δυο μαζί μια αγκαλιά,τίποτα μη φοβάστε.

Να 'ταν η σκέψη μου κλωστή,να έκοβα το νήμα,παρά να κλαίω τα όνειραπου άφησες στο μνήμα.

Κάθε χρονιά τέτοια εποχή,γυρίζω στο χωριό μου,μ' αρέσει μες στον Αύγουστο,να διώχνω τον καημό μου.

Ήρθες ξανά σαν όνειρο,την ώρα που κοιμόμουν,και όσες στιγμές περάσαμε,δίπλα μου εδά ξαπλώνουν.

Πειράγματα που κάνει ο νους,κάθε φορά που κλαίω,θαρρώ πως είσαι δίπλα μου,τον πόνο μου σου λέω.

Μέσα στη νύχτα κλάματα,πάλι στα μάτια τρέχουν,βάρα με, μοίρα, βάρα με,τα παλικάρια αντέχουν.