Κάνεις ανθρώπους να γελούν,

Σαν έκλειψη μου φαίνεταιόποτε σ' αντικρίζω,είσαι μπροστά, φεγγοβολάς,φεύγεις κι εγώ μαυρίζω.

Τα μάτια σου είν' όμορφα,μα αυτό που μοιάζει ψέμα,είναι το φως που βγάζουνε,και χάνομαι στο βλέμμα.

Τον έρωτά μου χάρισμακάνω σε σένα, Γιάννη,ο νους μου σκέψεις όμορφεςμόνο με σένα κάνει.

Μπορεί να είσαι μακριά,σ’ άλλο πλανήτη να ’σαι,όμως τη σκέψη δίπλα σου,στέλνω να μη φοβάσαι.

Μαριάννα μου, το βλέμμα σου,έχει να κάψει κι άλλους,όσοι σε δουν σε βάζουνεστ' έρωτες τους μεγάλους.

Είσαι η πρώτη σκέψη μου,κάθε πρωί, κερά μου,και μαντινάδα σού ‘φτιαξα,ν’ ακούσεις τον σεβντά μου.