Είσαι η πρώτη σκέψη μου,

Τον έρωτά σου χάριζα,μέσα στα «σ' αγαπώ» μου,ήσουν και θα 'σαι όσο ζω,το άλλο το μισό μου.

Αν μαθευτεί πως πέθανα,μη το περάσεις ψέμα,είναι απλό, σε λάτρευα,πιο πάνω απ’ τον καθένα.

Τάξε πως είμαι αόρατος,και δε με λογαριάζεις,να 'ρθω, κερά μου, να σε δω,την ώρα που πλιαγιάζεις.

Υπερβολή 'σαι μόνη σου,τα λόγια τι τα θέλω;ό,τι κι αν γράψω, φτωχικό,σου βγάζω το καπέλο.

Μιας εποχής μου, έρωτας,που σε κρατώ κλεισμένο,με χίλιες σκέψεις στο μυαλό,γιατί είσαι απωθημένο.

Γελάς που τα τραγούδια μου,σου τραγουδούν τον πόνο,πως φαίνεται η αγάπη μου,δεν έσβησε στον χρόνο.