Πες μου πως είναι όνειρο,

Όλα αυτά που ζήσαμε,έμοιαζαν συναυλία,μπαλάντα μοιάζει ερωτική,με φόντο τη Γαλλία.

Ζητώ σου ξεκαθάρισμα,να ξέρω τι μου μένει,πες μου, δική μου θα γενείς,ή θα γενείς μια ξένη;

Στο φεύγα σου, τα μάτια μουσταμάτησαν να κλαίνε,ήσουν η ρίζα του κακού,αγάπη μου, που λένε.

Τα χέρια μου το άνοιξαν,το μνήμα των ονείρων,κι είχα για σένα φτιάξει εγώ,τ’ άπειρα των απείρων.

Κι αν ξαναρθείς στην πόρτα μου,να κάνεις πως λυπάσαι,ψιλά στα χέρια να κρατάς,σαν τη ζητιάνα να 'σαι.

Κι αν έχουν δει τα μάτια μου,μα αυτό μου φέρνει τρόμο,να 'σαι, κερά μου, αγκαλιά,με άλλον μες στον δρόμο.