Μέρα που είναι σήμερο,

Φαίνεται ο πατέρας σου,πως είναι καλλιτέχνης,γι' αυτό στην Κρήτη περπατά,κινούμενο έργο τέχνης.

Είμαι μικρός, μα φαίνεται,στο βλέμμα μου ο λύκος,και στο Λασίθι κατοικώκαι τ' όνομά μου Νίκος.

Η μέρα έχει γρουσουζιά,και δεκατρείς και Τρίτη,μ’ αυτά εδώ δεν πιάνουνε,λεβεντογέννα Κρήτη.

Είμαι αλλιώτικος πολύ,στους άσπρους είμαι μαύρος,εγώ βοσκός γεννήθηκα,μα καταλήγω ταύρος.

Βιβλιοπώλης έβαλε,μαύρα μαλλιά σαν κούκο,άντε «κουρέψου» Άδωνη,ξέρεις εσύ, μπουμπούκο.

Έφυγε ο γάιδαρος,του φίλου μου του Λευτέρη,κι έτρεχε μες στη πόλη μαςπίσω για να τον φέρει.